Leraar integratiecursus: geen integratie zonder respect voor normen en waarden

Integration course teacher Abdeslam El-Ghamri in front of a presentation about fundamental values of democracy in English, Dutch and Arabic

Abdeslam El Ghamri heeft Marokkaanse roots en woont sinds 1995 in België. Als hij zichzelf beschrijft, begint hij steevast met ‘gelukkig getrouwd en papa van 4 schatten van kinderen’. Naast zijn gezin, hecht hij veel belang aan zijn werk. Als docent Maatschappelijke Oriëntatie (MO) bij het Agentschap Integratie en Inburgering maakt hij nieuwkomers wegwijs in de Belgische samenleving.

Doordat hij zelf een migratieachtergrond heeft, zijn de kansen en hinderpalen die deze mensen ondervinden hem alom bekend. Dit maakt hem een uitstekend leraar. Naast een immense presence, heeft Abdeslam ook een vlotte pen. Onderstaande getuigenis geeft mooi weer hoe hij zich uitermate inzet voor onze multiculturele samenleving.

Alle taboes op tafel

Ondanks het slechte weer, blijft België (voor mij) één van de aantrekkelijkste landen van Europa. Niet omdat ik beweer dat het leven hier beter zou zijn dan ergens anders, maar omwille van de democratie, vrijheid en gelijkheid tussen alle burgers. Iedereen is hier evenveel waard: ongeacht hun ras, kleur, geloof, geslacht, etc. Er heerst solidariteit tussen de sterken en de zwakken, met respect voor ieder mens en dier.

Integratie begint bij de taal te leren en de waarden en normen van de samenleving te aanvaarden

Al snel besefte ik hoe belangrijk het is om me te integreren in de Belgische samenleving. Ik wilde dit vooreerst zelf, maar voelde ook dat er bepaalde zaken van mij verwacht werden. Wie volledig aanvaard wil worden, moet ook een zekere moeite doen. Zo voelde ik meteen dat ‘de taal machtig worden’ én ‘de waarden en normen van de samenleving aanvaarden’ de eerste stappen zijn om te integreren in een land. Hierbij stuitte ik onmiddellijk op een aantal vragen. Wat is inherent aan de Belgische samenleving? Waarin verschillen deze waarden van de eigen overtuiging? En hoe doe je dat: een concept respecteren dat (misschien) volledig vreemd is? Hoewel hier geen eenduidig antwoord op bestaat, is communicatie de sleutel.

Door taboes op tafel te gooien, wordt een kernwaarde gevoed: de vrijheid van meningsuiting

Alle taboes moeten op tafel worden gegooid, zelfs moeilijke onderwerpen als euthanasie, homoseksualiteit en vrijheid van geloof. Hoewel nieuwkomers hier zeker respect voor moeten hebben, mag het geen eenrichtingsverkeer zijn: je moet hen laten vertellen wat ze zelf denken, om dan je eigen perspectief uit te leggen. Door dit te doen, wordt een (andere) kernwaarde gevoed: de vrijheid van meningsuiting. Hoewel er ook in België niet altijd eensgezindheid is, blijft alles bespreekbaar. Dat is één van de redenen waarom ik mijn hart aan dit land verloren heb.

Taal moet je gebruiken

Dat communicatie de sleutel is, brengt mij opnieuw naar het belang van de taal. Hoe kan je elkaar immers begrijpen, als je de taal niet machtig bent? Ikzelf heb onmiddellijk het initiatief genomen om mij in te inschrijven in een cursus Nederlands. In het begin beredderde ik mij in het Frans, maar na drie jaar kon ik mijn plan trekken in het Nederlands. Dit heeft me in staat gesteld om een job in Vlaanderen te bemachtigen.

Als burger wil ik mij nuttig maken in de samenleving die mij al zoveel geboden heeft

Na de geboorte van mijn eerste kind, in 2002, verhuisde ik naar Boom. Hier begint mijn echte verhaal. Als burger wilde ik mij nuttig maken in de samenleving die mij al zoveel geboden had. In eerste instantie ben ik langs het gemeentehuis geweest. De diversiteitsambtenaar heeft mij voorgesteld om deel te nemen aan de vergaderingen van de Diversiteitsraad (DIRA). Deze raad is een gemeentelijk adviesorgaan waar drie doelstellingen voorop staan: informeren, netwerken en adviseren. Hier heb ik vele jaren rond allerlei projecten gewerkt. Binnen DIRA heb ik mijn Nederlands geperfectioneerd. Een taal leer je pas echt door deze te gebruiken. Ik heb hierdoor een groot netwerk opgebouwd. DIRA gaf me ook de mogelijkheid om de politieke structuur van de gemeente beter te leren kennen. Het was een geweldige leerschool.

In 2008 heb ik samen met een paar Bomenaars van Marokkaanse herkomst een vzw “ABC Rupelstreek” opgericht met als doel een brug te bouwen tussen de Marokkaanse en Vlaamse cultuur. De vzw, die uitsluitend uit vrijwilligers bestaat, begeleidt - in samenspraak met de ouders en school - jongeren van 6 tot 12 jaar bij hun schooltaken. Iedereen is welkom: allochtoon of autochtoon. De meeste kinderen zijn evenwel van Marokkaanse origine, aangezien zij meer ondersteuning nodig hebben omdat hun ouders de taal niet altijd machtig zijn.

Communicatie en dialoog zijn uitermate belangrijk voor een geslaagde multiculturele samenleving

Naast het dagelijks beheer van de vzw ABC, ben ik actief als vrijwilliger bij Taterkaai in Boom: een taal- en ontmoetingsinitiatief waarbij anderstaligen aan tafel schuiven met Nederlandstaligen. Hier wordt op een informele manier Nederlands geoefend, prachtig! Ik neem ook deel aan andere projecten, zoals vergaderingen rond interlevensbeschouwelijke dialoog. Communicatie en dialoog zijn, zoals ik reeds toelichtte, uitermate belangrijk voor een geslaagde multiculturele samenleving. Begrip en respect zijn van onschatbare waarde.

Docent integratie

Al dit vrijwillig engagement heeft mij geholpen om mijn huidige baan uit te oefenen. Sinds mei 2016 ben ik tewerkgesteld bij het Agentschap Integratie en Inburgering als leerkracht Maatschappelijke Oriëntatie. De situatie van nieuwkomers is hetzelfde als mijn situatie 20 jaar geleden. Ik vertrek van mijn eigen ervaring, dewelke geworteld is in verantwoordelijkheid en maatschappelijke inzet, om hen te oriënteren volgens hun doelen hier in België. Nederlands is de sleutel om goed te communiceren en misverstanden te vermijden, maar ook – en heel belangrijk –  om hun rechten en plichten goed te kennen.

Nederlands is de sleutel om hun rechten en plichten goed te kennen.

Ik vertel hen uitgebreid over zaken als democratie en de scheiding van kerk en staat, zodat ze begrip hebben voor de normen en waarden van deze samenleving. Er worden geen onderwerpen geschuwd. We praten over gendergelijkheid,  seksuele intimidatie, euthanasie, de doodstraf, mishandeling van kinderen, vrijheid van meningsuiting, respect voor andere culturen, vrijheid van geloof, … noem maar op! De cursisten mogen hierover hun mening in hun moedertaal geven. Dat is heel spannend!

Het heeft geen zin om louter ‘een lesje’ te geven. Een constructieve discussie is belangrijk. De kernwaarden van deze samenleving zijn ook niet vreemd aan (alle) nieuwkomers. Ik wil hen niet het gevoel geven dat wij dat denken.


ABONNEER JE OP REFUTALES D.M.V. E-MAIL

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op deze blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Related Posts