Overheid moet vluchtelingen Netflix geven zodat taalstudie leuk wordt

Two Syrian Refugee Girls Smiling

Refutales-oprichtster Sajida Altaya  wil graag haar opinies delen, maar ook van haar cultuur laten proeven. Dat proeven neemt ze vrij letterlijk. Een volk leer je kennen via hun keuken. Met trots nodigde ze haar mede-oprichters bij haar gezin in Stuttgart uit voor een typisch Syrische maaltijd.

Hier leerden we dat haar zus Heba een totaal tegenovergestelde visie heeft op het leren van de lokale taal.

Zusterlijk gekibbel

Sajida’s moeder Waheba stond -met de nodige hulp van haar dochters- in voor het koken. Ze spaarde kosten noch moeite: gasten worden tot in de puntjes in de watten gelegd. Ze schotelde ons verse tabouleh, gevulde groenten, soepen en zelfgemaakte frietjes voor. Tussendoor genoten we van zelfgemaakte cakes, vruchtensap, thee en Syrische koffie. Het was overheerlijk.

Toen we uitriepen dat Waheba een restaurant moest openen, verscheen een glimlach op haar gezicht. We hadden de juiste noot geraakt. Het is haar droom om samen met haar zoon een authentiek Syrisch restaurant te openen. “De Syrische keuken heeft veel te bieden”, knikt ze enthousiast, “Ik kook graag, en wil dit met Duitsers delen.” We hebben er alle vertrouwen in. Met kookkunsten als de hare, wordt de onderneming ongetwijfeld een succes!

"De Syrische keuken heeft veel te bieden. Ik wil dit graag met Duitsers delen."

Het interview van Sajida op RefuTales was een hot topic tijdens de maaltijd. Vooral haar zus Heba ging hevig in debat. Ze heeft een totaal tegenovergestelde visie op het leren van de lokale taal. Sajida is van mening dat Duits leren niet zou mogen primeren op het behalen van een universitair diploma. Ze vindt het een grote tijdsverspilling om eerst de taal te moeten beheersen, om dan pas aan haar studies te kunnen beginnen. Liefst van al zou ze onmiddellijk haar ingenieursstudies in het Engels verder zetten, waarbij ze tegelijkertijd Duits op haar eigen tempo zou leren. Volgens haar is dat de beste manier om zo snel mogelijk een meerwaarde te kunnen zijn voor de Duitse maatschappij.

Heba ging daar niet mee akkoord. “Het is juist tijdverspilling om in het Engels te studeren!”, stelde ze resoluut, “Daar kruipen zoveel jaren in … jaren die ik beter kan investeren in het leren van Duits. Het is inefficiënt om mijn taalkennis louter naast mijn studie bij te schaven. Ik wil graag een hoger diploma halen, maar dan wel één in het Duits. Hier woon ik nu, dus dat is de taal die ik machtig moet zijn. Eens ik het Duits voldoende beheers, schrijf ik mij in op de universiteit. Dat is de beste leerschool. Hopelijk maak ik veel Duitse vrienden. Je zult verstelt staan hoe snel ik vooruit zal gaan!”

"Ik wil graag een hoger diploma halen, maar dan wel één in het Duits. Hier woon ik nu, dus dat is de taal die ik machtig moet zijn."

Leren via films

Momenteel volgt Heba een intensieve cursus Duits. Ze spreekt al een aardig mondje en tracht nu niveau B1 te behalen. “Ik moet toegeven dat de lessen (die doorgaans een hele dag duren, red.) soms behoorlijk saai kunnen zijn. Daar schuilt een zeker gevaar in. Ik ben misschien voldoende gemotiveerd om dit vol te houden, maar dat is niet bij iedereen het geval. Leren moet leuk blijven. Zoniet, krijgen sommigen een aversie tegen de taal.”

We praatten een tijdje door over hoe de lessen volgens haar beter zouden kunnen worden gebracht. Heba bleek niet zozeer een probleem met de lessen zelf te hebben, maar wel met de monotoniteit. “Het moet aangevuld worden met iets anders. Zelf kijk ik bijvoorbeeld heel graag films. Zo heb ik eigenlijk Engels geleerd: door het kijken van Amerikaanse films en series. (Lacht) Ik leg mezelf dan ook als ‘huiswerk’ op om Duitse films te bekijken. Dat is helaas makkelijker gezegd dan gedaan. Ze zijn zeer moeilijk te vinden!”

"Leren moet leuk blijven. Zoniet, krijgen sommigen een aversie tegen de taal."

We opperden dat ‘netflix’ een grote database heeft. Dat kende ze niet. We logden snel in op onze eigen account, waarna ze kirde van verrukking. “Zoveel films … Geweldig! Dat moet ik hebben!” Heba maakte onmiddellijk een account aan. Vooral de gezinsformules stonden haar aan, aangezien haar zussen ook graag series kijken.

Toen ze ontdekte dat ze haar favoriete series in het Duits kon laten dubben, was ze helemaal verkoren. “Waarom heb ik hier niet eerder van gehoord?”, vroeg ze zichzelf luidop af, “Meer nog: waarom wordt dit niet onder nieuwkomers gepromoot? Netflix is een geweldige manier om de taal te leren! Misschien is het een goed idee om vluchtelingen tijdelijk een gratis netflix-account te geven met enkel audio in de lokale taal. Ondertitels kunnen dan in diezelfde taal worden aangeboden, eventueel aangevuld met Engels en Arabisch. Wie wil, kan een volledig abonnement kopen, maar zo geef je een extra incentive om de lokale taal te leren.”

"Misschien is het een goed idee om vluchtelingen tijdelijk een gratis netflix-account te geven met enkel audio in de lokale taal."

Ze dacht na over de mogelijkheid, en raakte steeds meer overtuigd. “Zo’n account kost ongeveer evenveel als één dag taalonderwijs. Deze zijn bovendien pas effectief voor wie echt gemotiveerd is. Dubbele winst, zou ik zeggen: entertainment in de lokale taal, aangevuld met lessen. Vluchtelingen zijn net zoals iedereen: ze leren efficiënt wanneer ze er plezier aan beleven en een concreet doel voor ogen hebben.”

 

Related Posts