Taboes als homoseksualiteit in integratiecursus


Abdeslam El Ghamri
, leraar Maatschappelijke Oriëntatie bij het Agentschap van Integratie en Inburgering, nodigde ons uit om een integratiecursus bij te wonen. Aangezien
‘normen en waarden’ zijn stokpaardje is, koos hij die les uit zijn repertoire. We gingen gretig op dit aanbod in.

Abdeslam gaat steevast van start met een theoretisch luik, waar concepten als gendergelijkheid worden uiteengezet. Vervolgens wordt er overgegaan tot discussie. Alle cursisten geven daarbij hun mening aan de hand van uitdagende vragen. Het was opvallend hoezeer ze allen van discussie houden. Vooral rond homoseksualiteit wilde iedereen zijn zegje doen.

Met dit artikel biedt RefuTales een exclusieve kijk in hoe het er in een integratiecursus aan toegaat …

Respectvolle Belgen

Na het theoretische luik van de integratiecursus, dat al behoorlijk interactief was, ging de discussie van start. Dit begon met een open vraag van Abdeslam: “Wat denken jullie zelf over de Belgische normen en waarden?” Iedereen mocht zijn/haar mening geven.

"Taboes als homoseksualiteit in integratiecursus" verder lezen

Binnenkijken in een integratiecursus


Er wordt vaak gesproken over het belang van normen en waarden in het integratieproces, maar wat betekent dit in de praktijk? 
Wat zijn de fundamenten uit onze samenleving, en hoe gaan nieuwkomers daarmee om? Sommige vluchtelingen zijn van oordeel dat een integratiecursussen niet over integratie gaan. Eén vraag ligt iedereen op de lippen: wat is de waarde van deze lessen?

We trokken onze stoute schoenen aan en besloten een integratiecursus bij te wonen. Abdeslam El Ghamri bleek bereid de deuren van zijn inburgeringsklas open te zetten. RefuTales mocht de les rond de Belgische normen en waarden meevolgen. Op die manier konden we de reacties van de cursisten uit eerste hand vernemen. Oordeel vooral zelf.

Nieuwsgierige blikken

Toen Cornelius Roemer en ikzelf de integratiecursus klas binnen wandelden, werden we met nieuwsgierige blikken onthaald.

De gezichten van de cursisten spraken boekdelen: ‘wie waren deze westerlingen?’ en ‘wat deden zij in een – in het Arabisch gedoceerde – integratiecursus?’. We namen een plaatsje achterin het lokaal.

"Binnenkijken in een integratiecursus" verder lezen

Sommige Europeanen denken dat vluchtelingen allemaal uit de jungle komen

Mustafa Aljaradi (31) komt oorspronkelijk uit de buurt van Raqqa, Syrië. Hij is politiek vluchteling. In zijn thuisland uitte hij stevige kritiek op het regime van Assad en IS. Uit angst voor represailles vluchtte hij drie jaar geleden naar Turkije, om uiteindelijk via Duitsland in Nederland terecht te komen. Hij voelt het als zijn roeping om de wereld wakker te schudden. Daarom laat hij via Facebook en Twitter (@Mjaradie), in woord en beeld, de verschrikkelijke gevolgen van de Syrische burgeroorlog zien.

Voor zijn aankomst in Nederland heeft Mustafa zijn vingerafdruk in Duitsland afgegeven. Hierdoor liep zijn procedure vertraging op. In Nederland bemerkt hij de vooroordelen en de verdeeldheid over vluchtelingen. Hij pleit daarom voor meer achtergrondinformatie over vluchtelingen, zodat mensen hun beeld kunnen bijstellen. Als je hem vraagt naar integratie, geeft hij aan dat dat het beste lukt als je de taal spreekt. Hier heeft hij enkele praktische tips voor bij de hand.

Aankomst in Nederland

Mustafa vertelt dat zijn onwetendheid over de gevolgen van het afgeven van een vingerafdruk in een Europees aankomstland, zijn proces heeft vertraagd. Voordat Mustafa anderhalf jaar geleden in Nederland aankwam, heeft hij namelijk bij aankomst in Duitsland zijn vingerafdruk afgegeven. Hij refereert naar het zogenaamde Verdrag van Dublin, ook wel de Dublin-claim genoemd. Mustafa lijkt tijdens het interview goed op de hoogte te zijn van de inhoud van dit verdrag. Dit was hem echter niet bekend toen hij in Europa aankwam.

"Sommige Europeanen denken dat vluchtelingen allemaal uit de jungle komen" verder lezen

Leraar integratiecursus: geen integratie zonder respect voor normen en waarden

Abdeslam El Ghamri heeft Marokkaanse roots en woont sinds 1995 in België. Als hij zichzelf beschrijft, begint hij steevast met ‘gelukkig getrouwd en papa van 4 schatten van kinderen’. Naast zijn gezin, hecht hij veel belang aan zijn werk. Als docent Maatschappelijke Oriëntatie (MO) bij het Agentschap Integratie en Inburgering maakt hij nieuwkomers wegwijs in de Belgische samenleving.

Doordat hij zelf een migratieachtergrond heeft, zijn de kansen en hinderpalen die deze mensen ondervinden hem alom bekend. Dit maakt hem een uitstekend leraar. Naast een immense presence, heeft Abdeslam ook een vlotte pen. Onderstaande getuigenis geeft mooi weer hoe hij zich uitermate inzet voor onze multiculturele samenleving.

Alle taboes op tafel

Ondanks het slechte weer, blijft België (voor mij) één van de aantrekkelijkste landen van Europa. Niet omdat ik beweer dat het leven hier beter zou zijn dan ergens anders, maar omwille van de democratie, vrijheid en gelijkheid tussen alle burgers. Iedereen is hier evenveel waard: ongeacht hun ras, kleur, geloof, geslacht, etc. Er heerst solidariteit tussen de sterken en de zwakken, met respect voor ieder mens en dier.

Integratie begint bij de taal te leren en de waarden en normen van de samenleving te aanvaarden

"Leraar integratiecursus: geen integratie zonder respect voor normen en waarden" verder lezen

Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel II: Aanpassen

Vorige keer vertelde Sajida over haar aankomst in Duitsland. Ondertussen gaat het verhaal verder terwijl ze zich aanpast aan haar nieuwe situatie. Deel II van de driedelige reeks ‘Inzichten van een jonge Syrische in Europa’ gaat in op de asielprocedure, veiligheid en cultuurschokken. 

Deel II: Aanpassen

Hoe verliep de asielprocedure?

“Bij onze aankomst in Duitsland vulden we allerlei papierwerk in. De komende maanden gaven we meer informatie over wie we zijn, waar we vandaan kwamen, en waarom we asiel wensten. We moesten ook meermaals voor de rechtbank verschijnen. Aangezien we onze Syrische afkomst konden bewijzen, was het onderzoek naar onze situatie relatief beperkt. Anderen moesten een veel langere procedure ondergaan.

Iedereen kreeg één boodschap: wachten.

“Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel II: Aanpassen” verder lezen