Als we vluchtelingen een kans geven, hebben ze schitterende ideeën

Gulwali Passarlay is auteur, spreker bij TEDx, activist en student politiek. Hij is ook commissaris bij de Children’s Commision on Child Poverty (Kindercommissie voor Kinderarmoede)  en was vertegenwoordiger van de National Scrutiny Group (Nationale Controlegroep).  Hij is ook vluchteling. Toen hij 12 jaar was, gaf Gulwali’s moeder geld aan smokkelaars om hem samen met zijn broer van Afghanistan naar Europa te brengen. Deze odysseetocht duurde een jaar. In die 12 maanden heeft hij periodes van gevangenschap, uithongering, wreedheid en geweld gekend. Gulwali heeft ondertussen veel grootse dingen bereikt. Zijn migratieverhaal heeft hem gemaakt tot de man die hij vandaag is.

Hoewel verschillende media uitgebreid over Gulwani’s ervaringen berichtten, kwam zijn standpunt rond de inclusie van vluchtelingen nauwelijks aan bod. Vandaag praat hij openhartig met TERN en RefuTales over de mogelijkheden en obstakels van wereldburgerschap.

"Als we vluchtelingen een kans geven, hebben ze schitterende ideeën" verder lezen

Taboes als homoseksualiteit in integratiecursus


Abdeslam El Ghamri
, leraar Maatschappelijke Oriëntatie bij het Agentschap van Integratie en Inburgering, nodigde ons uit om een integratiecursus bij te wonen. Aangezien
‘normen en waarden’ zijn stokpaardje is, koos hij die les uit zijn repertoire. We gingen gretig op dit aanbod in.

Abdeslam gaat steevast van start met een theoretisch luik, waar concepten als gendergelijkheid worden uiteengezet. Vervolgens wordt er overgegaan tot discussie. Alle cursisten geven daarbij hun mening aan de hand van uitdagende vragen. Het was opvallend hoezeer ze allen van discussie houden. Vooral rond homoseksualiteit wilde iedereen zijn zegje doen.

Met dit artikel biedt RefuTales een exclusieve kijk in hoe het er in een integratiecursus aan toegaat …

Respectvolle Belgen

Na het theoretische luik van de integratiecursus, dat al behoorlijk interactief was, ging de discussie van start. Dit begon met een open vraag van Abdeslam: “Wat denken jullie zelf over de Belgische normen en waarden?” Iedereen mocht zijn/haar mening geven.

"Taboes als homoseksualiteit in integratiecursus" verder lezen

De maaltijden vulden onze magen niet, dus kregen we drie keer per dag een grote schep boter

Architect Sara* en computeringenieur Saïd* huwden vlak voor ze Syrïe ontvluchtten. Ze kregen asiel en wonen in een klein maar gezellig Belgisch appartementje. Hij is ingeschreven in de Master ‘computer science’, zij in een intensieve cursus Nederlands.  Ze verwelkomden ons in hun woning, waar ze vertelden over de erbarmelijke levensomstandigheden in Belgische vluchtelingenkampen.

Belgisch vluchtelingenkamp

Voeding

Sara* haalt haar schouders op. ‘We hadden vaak honger. Als we wat geld over hadden, kochten we chocolade. Ik zou liever pasta hebben gegeten, maar we konden niet koken in het kamp.’

‘De organisatie wist dat de maaltijden onze magen niet vulden, dus kregen we drie keer per dag een dikke schep boter’

Haar echtgenoot pikt in: ‘Het eten dat we voorgeschoteld kregen, was absoluut niet lekker. Het was ook maar net genoeg voor een vrouw, zeker niet voor een man. De organisatie wist dat de maaltijden onze magen niet vulden, dus kregen we drie keer per dag een dikke schep boter. Het was afschuwelijk. Sara werd hier ziek van. Ze is naar een dokter moeten gaan die haar adviseerde om van dieet te veranderen, maar dat stond de kampleiding niet toe.’

"De maaltijden vulden onze magen niet, dus kregen we drie keer per dag een grote schep boter" verder lezen

Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel III: Misdaad en integratie

In Deel I en  II van onze interviewreeks met Sajida bespraken we de asielprocedure en cultuurschokken. Nu gaat haar verhaal verder. Het derde en laatste deel gaat dieper in op aanrandingen, Duits leren, en haar strijd om haar studies in Europa verder te zetten.

Deel III: Misdaad en integratie

Vorige keer spraken we over gebrek aan respect. Wat ging er door je heen toen je hoorde over de aanrandingen tijdens nieuwjaarsnacht in Keulen?

“Ik was geschokt!

Het duurde een tijdje vooraleer de berichten ons kamp bereikten, maar het kwam erg hard aan. Ik heb me keer op keer afgevraagd: waarom? Waarom zou iemand zoiets doen? Ik snapte het niet. Nog steeds niet. Ik weet dat mensen tot gruwelijkheden in staat zijn. Kijk maar wat er allemaal in Syrië is gebeurd … Maar massa aanrandingen? Neen, ik kon het niet vatten. Mijn hart bloedde.

"Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel III: Misdaad en integratie" verder lezen

Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel II: Aanpassen

Vorige keer vertelde Sajida over haar aankomst in Duitsland. Ondertussen gaat het verhaal verder terwijl ze zich aanpast aan haar nieuwe situatie. Deel II van de driedelige reeks ‘Inzichten van een jonge Syrische in Europa’ gaat in op de asielprocedure, veiligheid en cultuurschokken. 

Deel II: Aanpassen

Hoe verliep de asielprocedure?

“Bij onze aankomst in Duitsland vulden we allerlei papierwerk in. De komende maanden gaven we meer informatie over wie we zijn, waar we vandaan kwamen, en waarom we asiel wensten. We moesten ook meermaals voor de rechtbank verschijnen. Aangezien we onze Syrische afkomst konden bewijzen, was het onderzoek naar onze situatie relatief beperkt. Anderen moesten een veel langere procedure ondergaan.

Iedereen kreeg één boodschap: wachten.

“Inzichten van een jonge Syrische in Europa—Deel II: Aanpassen” verder lezen